Onze geliefde en eminente voorzitter DIRK is niet meer ....!
Op "Moederkensdag" 15 augustus 2026 reed Dirk met zijn Nic en dochter Katrien en haar man Jan
na een gezellig en lekker etentje in Knokke met de fiets terug naar huis.
Onderweg werd hij onwel en moest er assistentie van een ziekenwagen gevraagd worden.
Ondanks alle goede zorgen en reanimatie is hij 2 uren later in het ziekenhuis van Knokke overleden op zondag 16 augustus
Dirk was op 9 augustus 86 jaar geworden en niets liet vermoeden dat dit hem te wachten stond.
Ik wens Nic, hun 4 kinderen en de hele familie alle sterkte toe die nodig zal zijn om deze zware klap te boven te komen.
Wij leven allemaal erg met haar mee.
Onze Prom64-leden mogen mij altijd een steunbetuiging of ander bericht sturen en ik zal dat dan editeren op deze pagina.
REACTIES COLLEGA's PROM64
1. Magda Paepe
Ria en Filip Mertens bieden hun innige deelneming aan bij het plotse overlijden van Dirk aan zijn echtgenote en familie.
Zij wensen hen veel sterkte toe bij deze zware beproeving.
Vriendelijke groeten.
5. Denis Freson
Geachte familie,
Het zo plotselinge verlies van Dirk moet bijzonder zwaar zijn. Wij, zijn jaargenoten, leven dan ook oprecht met u mee.
Dirk heeft voor onze jaargang iets heel bijzonders betekend. Als discrete en toegewijde organisator is hij er jarenlang in geslaagd zijn jaargenoten samen te brengen voor gezellige, gevarieerde en leerrijke jaarlijkse bijeenkomsten.
Dat hij deze traditie zo vele jaren heeft weten voort te zetten, was werkelijk uniek en heeft voor velen van ons veel betekend.
Veel dank daarvoor, beste Dirk. We zullen je missen en met warmte aan je blijven denken.
Met onze oprechte deelneming.
Denis Freson
6. Geert Goubert
Dirk was als student een stille collega bij wie ik altijd terecht kon voor actueel lesmateriaal.
Hij was geen gedreven turner maar wel een behoorlijke hoogspringer (DCLA) en later tennisser. Als
praeses van Apolloon overhandigde ik aan de Instituutsraad ons Groot Manifest over examenscores (toen
niet gekend door de studenten en voor fouten vatbaar), over meisjesstudenten die niet in Leuven mochten
studeren, over docenten die slecht of nauwelijks Nederlands kenden en konden spreken, over het kine-
stagejaar waar de stagiair niet meer als student werd ingeschreven en erkend.
Dirk had gedreven meegewerkt aan die tekst. Toen de prefect in een les binnenkwam en zei dat ik eruit moest,
kwam Dirk met anderen naar voor en zeiden: “Hij eruit, wij eruit” en toen droop de prefect af.
Wij hielden nadien blijvend contact en Dirk was samen met Hans de bezieler van de jaarlijkse
bijeenkomst van promotie ‘64, dit jaar voor de 62-ste keer!
Nic zal met fierheid mogen terugblikken op hun leven samen en vooral op wat Dirk als va voor zijn
kinderen en kleinkinderen heeft gedaan en betekend.
Zijn grote broer, die zeer actief was met LOVAN (Leuvense assistenten en navorsers) in de strijd voor
‘Leuven Vlaams’, was later als prof bij de ingenieurs de ideale steun in de knappe carrière van Dirk aan
de K.U.L..
In dankbare herinnering,
Geert
7. Josse Lambrix
Aan de familie, vrienden, collega's en kennissen.
Veel sterkte aan de familie en aan iedereen die Dirk kende.
We zullen hem missen
Nicky en familie, mijn deelname.
Het heengaan van geliefden is altijd een ingrijpend gebeuren.
Als inwoner van een WZC zie ik dat alle dagen rond mij gebeuren.
Mijn vrouw kent mij nog als diegene die elke dag met haar wel iets doet.
Mijn schoondochter Tinneke Verlinden (lic L.O Leuven '96) is vorige maand in Ticino verongelukt met canyoning. 52 jaar en dat is te vroeg.
Steun elkaar in deze droeve dagen.
Stefaan Bogaert
10. Rita Bracke
Voor de livestream van de uitvaartplechtigheid van Dirk op 21 augustus om 15:00, klik je op de volgende link:
https://pues.livestream.fdesigner.eu/login/VANG09081940
11. Maurits Claerhout
EERBETOON van collega en vriend Hugo aan DIRK
Zoveel soorten van verdriet,
Ik noem ze niet.
Maar één, het afstand doen en scheiden.
En niet het snijden doet zo’n pijn,
maar het afgesneden zijn.
Zo beschrijft de dichteres Margaretha Vasalis de pijn bij het verlies van een geliefd persoon.
Goede vrienden Nic, Peter, Katrien, Elke, An,
Kleinkinderen, familie en goede vrienden van Dirk.
Het abrupt overlijden van je geliefde echtgenoot en vader heeft ons ten zeerste getroffen en we delen in
jullie leed en droefheid.
Dirk was de jongste telg uit het gezin van Rijkaard Van Gerven, schoolhoofd van de basisschool te Kallo
(Oost-Vlaanderen).
Vlaamse degelijkheid en ernst waren er troef.
Klassieke humaniorastudies aan het St.-Lievenscollege te Antwerpen vormden hem.
De kiemen van onze levenslange familiale vriendschap is de studiekeuze LO aan het sportkot te Leuven
geweest.
Tijdens het 1ste jaar aan het ILO leerden we elkaar beter kennen en samen met studiegenoot Hans
Speeleveld, de gelukkige bezitter van een oude DKW auto, beleefden we talrijke escapades en werden we
vrienden voor het leven.
Ook de kompanen Ulrik Persyn en Geert Goubert kleurden ons studentenleven.
Onderwijl werd er gesport: Dirk hoogspringen,
Hans zweefvliegen, Ulrik zwemmen en speerwerpen,
(Brousse sporten), Geert basketbal en ikzelf 110 m horden.
Een allegaartje!!
De studentinnen aan de unif te Leuven wisten het:
“Dirk is niet te verleiden, hij heeft een vast lief
en ’t is een schoontje.” Zo kwam Nic in the picture.
Ondanks drukke beroepsbezigheden bleven onze beide families sportief verbonden.
Samen skiën, zeilen en vooral tennis.
Tientalle jaren werden ferme duels uitgevochten.
Dirk – Rit contra Nic – Hugo. Zo won het gezin altijd. Frisse pinten in “De Spuye” waren de beloning.
Dirk was een rustige, bedachtzame persoon. Grootspraak was hem totaal vreemd.
Ondanks zijn mooie academische loopbaan, bleef hij voor iedereen toegankelijk en kon men steeds op
hem rekenen. Zeker de studiegenoten van Promotie ’64!
Dirk zijn technische en organisatorische vaardigheden waren enorm. Automechaniek, vloeren leggen,
houtbewerking noem maar op. Zijn kinderen zullen dit zeker beamen.
Dirk was ook een “echte Bourgondiër” genieten van een goed restaurant, de juiste wijnkeuze, millésime
was belangrijk, een fris glas gerstennat.
Carpe Diem!
Dirk was ook een familieman bij uitstek. Zijn kinderen waren het licht zijner ogen. Zijn DNA leeft voort in
de prachtige mensen die jullie geworden zijn.
Samen met Nic was het aangenaam vertroeven aan het zeetje. In juli dronken we nog samen een fles
champagne in Blue Buddha Beach op echtgenote Rit, die recent overleden was. Op 9 augustus zong ik
nog Happy 86th Birthday Dirk.
Hoe broos kan het leven zijn.
Het leven kabbelde voort en verder Panta Rhei.
Dirk hield van de seizoenen, het schommelen der schalen. Het prachtige kleurenpalet van de
ondergaande zon aan de zeehorizon genietend met Nic – een beeld dat ik blijf koesteren, samen met
vele mooie herinneringen.
Samen met Promotie ’64 zeg ik: bedankt Dirk!
Peter, Katrien, Elke, An, het was een voorrecht de vriend van je “Va” te zijn en Nic, waar liefde is bestaat
geen voorbij. Laat zijn as waaien in de wind, dat zijn ziel de eeuwigheid vindt.
Het gaat jullie allen goed!
Hugo
